از بس که اسمان دلم ابریست
تمام خاطراتم نمناک شده است
نمی دانم چرا؟
دریا را هم کم دیدم
به به یاد تو افتادم
روی ماسه های ساحل نوشتم
اگه طاقت شنیدن داری
من شهامت گفتن دارم
و دوباره به دریا نگاه کردم
با زگشتم
واین بار روی ماسه ها نوشتم دوستت دارم

---