زندگی یعنی عشق یعنی فرو رفتن در ابی که نمی دانی عمق ان چه قدر است
ناگهانی تر از امدنت می روی
بی بهانه
من می مانم و بارانهای بی اجازه
و
قلب عاشقی که سپاسگزارت می ماند تا ابد:
متشکرم که منفهماندی که :
چه قدر می توانم دوست بدارم
و
عاشق باشم بی توقع!
باور کن بی توقع!
+
نوشته شده در جمعه 1385/06/10ساعت 4:32 AM توسط نگار
|
از بس که اسمان دلم ابریست تمام خاطراتم نمناک شده است نمی دانم چرا؟ دریا را هم کم دیدم به به یاد تو افتادم روی ماسه های ساحل نوشتم اگه طاقت شنیدن داری من شهامت گفتن دارم و دوباره به دریا نگاه کردم با زگشتم واین بار روی ماسه ها نوشتم دوستت دارم